سلام دوستان نازنينم ........

نمي دونم به نظر شما اينطوري هست يا نه اما به نظر من همه چيز کم رنگ و بيرنگه انگار رنگها از صفحه زندگي فرار کردن .. همه خاطرات خوب همه لحظه هاي شيرين انگار همه اشون يه رويايي بدون تکرار بودن که هر گز دوباره نميشه که تکرار بشن مثل يه سراب توي دل يه کوير .... مثل ديواري که بهش تکيه مي دي اما يه هو خراب ميشه سرت ... گاهي زندگي انقدر بيرحمه که حتي دلش نميخواد تو توي رويا خوش باشي گاهي انقدر زندگي حسوده که به زور هم ميخواد واقعيت رو بکشه جلوي چشمت هر چي بهش ميگي بابا جون اين فقط يه روياست واسه آروم کردن دلم ميگه نه رويا هم نبايدباشه ...فقط حقيقت ..........نمي دونم چرا خدا اينطوري با بنده هاش بازي مي کنه ....... شايد کسي مقصر نباشه شايد اين منم که بيش از اونچه بايد در رويا ها دويدم ......... و حالا خسته ام 

 

بی تو باران

چه ارزشی دارد

بی تو ای آشنا به حس غریب

دفترم پر زیاد تو باد

ای غزل

ای ترانه

نجیب

بی تو باران همیشه کم دارد

پنجره

یک نگاه خیره به دشت

بی تو ابری نمی شود شعرم

روزگارم و آنچه گذشت ........

گفته بودی تو بگو

چه بگویم ای دوست

چه بگویم که سزاوار

زیر شلاق سکوت

بهتر از نعره دیدن باشد

اشتیاقم بس نیست

با تو ام

طرز نگاهم بس نیست ؟

و آنچه گذشت آرزو بود .......

کوچه خلوت

خانه تاریک

آسمان غمگین و من دلتنگ

قرام نیست تا یک لحظه بنشینم

توانم نیست تا یک لحظه بر خیزم

نمی دانم کجا هستم

نمی دانم چه می گویم

سرم سنگین

دلم غمگین

دلم بگرفته از ما از شما از این ....

چرا من آنچه می خواهم نمی بینم

چرا من آنچه می بینم نمیخواهم

خدایا مرده ام شاید

تو حاشا می کنی مرگم

هوای خانه چون آوار

خیابان   کوچه ها    مسموم

خدایا از من امشب

هوای تازه می خواهم

غزل ... باران

دل دیوانه می خواهم

خدایا من نمی دانم

مگر تنها شدن جرم است !!!

اگرنه !

پس چرا می سوزد این جانم

چرا صبرو قرارم نیست

چرا تاب و توانم نیست 

                ................ گناهم چیست خداوندا ؟

                                                گناهم چیست ؟

 

 

 

خیلی               زندگی                     بی رحمی                  دیگه               

هیچ وقت              باهات آشتی نمی کنم

 

 

ادامه ي مطلب ...